بدان٬ خدایی که گنجهای آسمان و زمین در دست اوست٬به تو اجازه درخواست داده و اجابت آنرا به عهده گرفته است. تو را فرمان داده که از او بخواهی تا عطا کند درخواست رحمت کنی تا ببخشاید

و خداوند بین تو و خودش کسی را قرار نداده تا حجاب و فاصله ایجاد کند و تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری

و در صورت ارتکاب گناه در توبه را مسدود نکرده است در کیفر تو شتاب نداشته و در توبه و بازگشت٬ بر تو عیب نگرفته است. در آنجا که رسوایی سزاوار توست رسوا نساخته و برای بازگشت به خویش شرایط سنگینی مطرح نکرده است. در گناهان تو را به محاکمه نکشیده و از رحمت خویش ناامیدت نکرده٬ بلکه بازگشت تو را از گناهان نیکی شمرده است.

هر گناه تو را یکی و هر نیکی تو را ده به حساب آورده و راه بازگشت و توبه را به روی تو گشوده است.

هر گاه او را بخوانی ندایت را میشنود و چون با او راز دل گویی راز تو را میداند. پس حاجت خود را با او بگوی و آنچه در دل داری نزد او بازگوی٬ غم و اندوه خود را در پیشگاه او مطرح کن تا غمهای تو را برطرف کند و در مشکلات تو را یاری رساند